Om 16.00 uur hadden we de 20-weken echo. In tegenstelling tot de zwangerschap van Luuk was ik de uren ervoor best wel gespannen en zenuwachtig. We willen positief denken en van het goede uitgaan, maar wat als we ineens slecht nieuws krijgen?
Toch had het vertrouwen gelukkig de overhand en daarnaast keek ik er ontzettend naar uit om ons kleine wonder nog een laatste keer te mogen bekijken voordat we het over een week of 20 in onze armen mogen houden!
Ontzettend dankbaar zijn we dat we mogen terugkijken op een hele mooie, indrukwekkende echo. Alles is heel goed nagekeken en ze kon geen afwijkingen vinden!
Omdat ik ons kindje al een paar weken voelde en de laatste weken zelfs al best heel krachtig heeft ze eerst even gekeken waar de placenta lag. Die ligt aan de achterkant, terwijl die bij Luuk voor lag. Het klopt dus inderdaad dat de bewegingen nu al veel krachtiger zijn en dat ik het soms zelfs aan de buitenkant al denk te voelen.
Ons kleine wonder werkte prima mee, zwaaide af en toe en konden we prachtig bekijken! Zo indrukwekkend om het hartje en zelfs de verschillende hartkamertjes te zien, een maagje gevuld met vruchtwater wat betekend dat het kindje kan drinken, 10 vingertjes en 10 teentjes en een prachtig hoofdje wat betreft profiel op Luuk leek.
Wat ook heel bijzonder was, was dat het kindje precies zo met de armpjes lag als Luuk bij de verschillende echo's. Dit kindje had net als Luuk constant het ene armpje bij het hoofdje. Luuk is zelfs zo geboren en sliep de eerste weken vaak zo...
Misschien toevallig, maar voor ons weer even realiseren dat Luuk de grote broer is!
Terwijl we alles bekeken riepen Tim en ik af en toe dingen als: oh, wat mooi, wat bijzonder en het lijkt echt op Luuk, wat een prachtig kindje!
De echoscopiste moest telkens zo glimlachen en zei op een gegeven moment: Nou kleine uk, jij krijgt in ieder geval een papa en mama die nu al heel erg gek op je zijn en van je houden!
En dat is helemaal waar! Wat kijken we uit naar dit kindje en wat is het ontzettend welkom!
We zijn God ook zo dankbaar dat Hij dit kindje zo mooi heeft gemaakt en laat groeien in mijn buik! Opnieuw zijn we diep onder de indruk dat Hij dit leven geeft. We beseffen zo hoe ontzettend machtig en groot Hij is! En vooral zo ontzettend goed!
Heer U doorgrond en kent mij, want in de moederschoot,
Ben ik door U geweven, U bent oneindig groot!
Ik dank U voor dit wonder Heer, dat U mijn leven kent,
En wat er ook gebeuren zal, dat U steeds bij mij bent!
Ps: Op de ene foto zie je het armpje dat de hele tijd bij het hoofdje bleef. Op de andere foto zie je een voetje, wat nu al 3 cm is!
