Vorige week zondag, op moederdag, zijn we de trotse oom en tante geworden van een prachtig meisje: Renske!
Luuk is een hele stoere, grote neef, die zijn nichtje graag wil aaien en kusjes wil geven! Het is prachtig om te zien hoe hij onder de indruk is van zo'n klein babytje en er zo lief mee omgaat! Thuis vraagt hij de laatste tijd regelmatig: Tante Randa toe? Baby aaien en als we dan vragen hoe ze heet kan hij zelfs haar naam al zeggen! (Op zijn manier natuurlijk, maar voor ons heel herkenbaar).
Het gaat wel kriebelen hoor om hele trotse ouders te zien en zo'n mooi meisje.
Het heeft bij ons het verlangen naar ons kindje nog meer laten groeien. We kijken er zo naar uit, maar moeten nog even geduld hebben...
Ons prachtige, kleine wonder is alweer 22 cm en weegt nu ongeveer 250 gram!
Het blijft onvoorstelbaar dat er zoiets moois in me groeit en dat je er eigenlijk zo weinig van ziet... Gelukkig voel ik het wel heel regelmatig en de laatste week elke dag wel een keer. Zo'n heerlijk, vertrouwd gevoel, alsof je echt even contact met elkaar maakt.
Mooi om te zien hoe moedergevoelens ook nu al groeien en hoe je nu al zoveel om een klein kindje kunt geven, terwijl je het nog nooit hebt gezien!
In de kalender die we van de zwangerschap hebben staat elke week een stukje van de ontwikkeling. Zo staat er deze week dat de donshaartjes die het kindje de eerste tijd had, nu afvallen en plaats maken voor echte haartjes. Ons kindje heeft zelfs al echte wenkbrauwtjes! Wat zou ik graag even zien hoe ons kindje is, wat het wordt... Maar ja, we moeten nog een tijdje geduld hebben en dat is eigenlijk wel goed ook.
Volgende week maandag hebben we onze 20-weken echo en dan kunnen we weer even een 'kijkje nemen'. Wordt vervolgd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten