10 weken

Wat gaat de tijd toch eigenlijk snel... Gisteren alweer 10 weken zwanger. Natuurlijk is dat toch heel pril, maar als je je bedenkt dat 1/4 van de zwangerschap er al op zit, dan lijkt het ineens toch best wel wat.
Ons mini Lammetje is nog steeds mini, maar alweer wat gegroeid en nu zo'n 4,5 cm!
De eerste mijlpaal is bereikt, ons kindje is helemaal compleet. Vanaf nu gaat het alleen nog maar groeien. Natuurlijk is het nog lang niet levensvatbaar en duurt het nog maanden voordat de organen gerijpt zijn en zich verder hebben ontwikkeld. Maar alles wat er hoort te zitten, zit er nu! Zelf een boven- en een onderkaak, waarin al twintig kleine bobbeltjes zitten die na de geboorte melktandjes worden. En boven op het hoofdje groeit al een beetje haar!
Van Rachel kreeg ik een speldje met twee hele kleine handjes. De handjes van een kindje van 10 weken oud. Op het kaartje dat erbij zit staat: precious hands. Ook hier staat uitgelegd dat eigenlijk alles al klaar is aan het kindje en het zelfs al nageltjes heeft!
Kostbare handjes, dat zijn het inderdaad! Wat een rust dat we mogen weten dat er Iemand is die dit kleine, kostbare leventje in Zijn grote, sterke handen houdt!

Wat een wonder...

Al een tijdje voelde ik me 'anders' en omdat eigenlijk mijn hele lichaam zo duidelijk aangaf dat ik zwanger was, besloten we donderdag 3 februari een test te doen. Na een zwangerschap die op 12 oktober helaas eindigde in een miskraam, kon vooral Tim zich niet voorstellen dat we zo snel alweer zwanger zouden zijn.
En dus deed Tim lekker nonchalant de afwas, terwijl ik naar het schermpje tuurde. En toen kwam het er toch echt te staan: ZWANGER! Het enige wat ik kon roepen was: Tim, oh kijk, kijk! Wat geweldig, we mogen weer uitkijken naar een kindje!
Helemaal door de miskraam voelde we allebei wel dat de komende weken heel spannend zouden worden.
En spannend werd het inderdaad...
Op 21 februari kregen we onze eerste echo, we zouden maximaal 9 weken kunnen zijn, maar verwachten flink teruggezet te worden. Wat een geweldig nieuws dat er een heel klein kindje zichtbaar werd en nog belangrijker een hartje dat klopte!
Ons mini Lammetje was echt mini: 0,65 cm en waarschijnlijk ongeveer 6 weken.


Met 3 weken mochten we terug komen om de termijn te bepalen. Opgelucht en heel erg blij gingen we naar huis!
Maandag 28 februari leek onze droom ineens helemaal weggeslagen. Ineens veel bloedverlies en na een nacht bijna niet slapen mochten we dinsdag 1 maart voor een spoedecho komen. We hadden er allebei helemaal geen goed gevoel over. Rachel en mama waren al naar Enschede gekomen...dit kon toch niet waar zijn...twee keer achter elkaar een miskraam? Verdrietig en ontdaan zaten we bij het echobureau, zelfs de echoscopiste gaf achteraf aan niet veel hoop te hebben...
We waren echt met stomheid geslagen toen we haar ineens hoorde zeggen: Ik zie een kindje wat heel goed gegroeid is en een hartje dat prima klopt!


Ons kleine wonder dat vorige week nog op 6 weken geschat werd, was nu zo groot als een kindje van 8 weken! Van de bloeding was niets te zien, de echoscopiste vertelde ons dat er waarschijnlijk een tweede vruchtje wat nooit ontwikkeld is heeft losgelaten. Een raar idee, maar omdat we er geen zekerheid over hebben, willen we ons richten op ons kleine wonder dat leeft!!!

Zo, dat zijn een beetje de afgelopen weken...onze gedachten, belevenissen en gevoelens..
Wat overheerst is de dankbaarheid naar onze Hemelse Vader! Toen afgelopen dinsdag alles mis leek, was het liedje dat telkens door mijn hoofd ging:
Groot is Uw trouw o Heer, mijn God en Vader.
Gij geeft ons vrede, vergeving van zonden,
En Uw nabijheid die sterkt en die leidt.
Kracht voor vandaag, blijde hoop voor de toekomst,
Gij geeft het leven tot in eeuwigheid!
God is zo goed en zo trouw en we voelen ons klein, maar zo dankbaar dat we weer een wonder uit Zijn had mogen ontvangen!

Vanaf nu proberen we net als bij Luuk iedere week een blog te plaatsen. Zijn dagboek kun je trouwens ook nog teruglezen in het archief.
Veel leesplezier! Oh ja, leuk als jullie af en toe reageren!!! Bij Luuk hebben we het hele dagboek van de website ingeplakt in een plakboek inclusief alle reacties van jullie!

ONS PRACHTIGE VENTJE IS GEBOREN!!!

Luuk Johannes Lammers
19 juni 2009
3060 gram, 51 cm

We zijn zo ontzettend blij en gelukkig met dit prachtige
geschenk!
Zo mooi, zo lief, zo ontzettend trots!

39 weken

Ons kleine wonder is er nu helemaal klaar voor! Ieder moment kan de bevalling beginnen en is het moment daar dat dit prachtige geschenk bij ons is!
Alles wat ons kindje nu nog aankomt in gewicht, is reserve voor na de geboorte. Omdat het nog moet leren drinken (en de voeding nog op gang moet komen), zal ons kindje de eerste dagen wat afvallen.

De afgelopen week heeft mijn buik een aantal keren wat gerommeld...wat meer kram en harde buiken, maar verder is alles nog rustig.
Gisteren hebben Tim en ik heerlijk gewandeld in een park, hier in Enschede. We hebben een hele tijd in heerlijke ligstoelen aan een prachtige vijver gezeten en samen hardop liggen dromen hoe het straks zal zijn. We zijn er allebei klaar voor, al is het nog zo onwerkelijk wat ons straks te wachten staat. Tim begint nog steeds ontzettend te glunderen als hij over zijn kleine kindje praat en het moment dat het straks bij ons zal zijn. We zijn er allebei best heel rustig onder en wachten geduldig op het moment dat het zal komen.

Dit in tegenstelling tot onze moeders...de aanstaande oma's...
Ze bellen de laatste tijd wel opvallend veel en iedere keer met een ander excuus...
Hihi...
Het is prachtig om te zien hoe ze samen met ons uitkijken naar de komst van ons kleine lammetje. Net als de aanstaande opa's en alle andere lieve mense om ons heen!
Misschien is dit wel het laatste bericht op deze blog en gaat het deze week gebeuren. Misschien ook niet, dan volgende week gewoon weer een update.

Lief klein kindje, kom maar als je er klaar voor bent! Wij wachten met heel veel liefde op je en kijken er ontzettend naar uit om je te knuffelen!

De babykamer!

Al een hele tijd was ik van plan wat foto's van onze babykamer op de blog te zetten...maar daar kwam maar niets van.
De eerste tijd slaapt ons kindje heerlijk bij ons op de kamer in het prachtige wiegje, maar daarna mag het naar dit mooie kamertje:

38 weken

38 weken alweer...de tijd gaat nog steeds erg snel...gelukkig maar...
In plaats van dat ik dagen zit te tellen, geniet ik nog steeds erg van mijn verlof!
Ons kleine lammetje blijft maar groeien en is nu ongeveer 48 cm lang en weegt iets meer dan 3 kg. Afgelopen donderdag was alles gelukkig nog steeds prima bij de verloskundige! Ons kindje ligt nog keurig met het hoofdje naar beneden en ligt nu helemaal vast in het bekken. Klaar of bijna klaar om te komen...

Vandaag en gisteren zijn mijn lieve moeder en Rachel geweest om het hele huis eens lekker schoon te maken. Ze hebben zo ontzettend hard gewerkt, grote schoonmaakklussen die je eigenlijk nooit doet...alle tegeltjes van de badkamer glimmen weer, de keuken is helemaal schoon, alle ramen van binnen en buiten gezeemd en nog veel meer! Terwijl de dames druk bezig waren heb ik heerlijk genoten van ons geweldige nichtje Jael! Ze is zo leuk!
Wat ben ik blij met ze! Ik geniet nu van ons heerlijke schone huisje dat helemaal klaar is voor de komst van ons kleintje!

Voor de rest is ook echt alles klaar...
Naast mijn bed staat een tafeltje met alle benodigdheden voor tijdens de bevalling. Nog maar niet teveel naar kijken...al die gaasjes, kraamverband, een po...
Het wiegje hangt prachtig mooi met een heel lief dekentje en lakentje, gemaakt door mijn lieve moeder!


Ook liggen de eerste kleertjes voor ons kleintje klaar. Zo klein en zo onwerkelijk dat daar straks en misschien al heel snel een lief klein babylijfje in zit.


Je bent zó welkom lief klein lammetje!

37 weken

Vanaf afgelopen zondag mag ik thuis bevallen! Een teken dat we weer een stapje dichterbij de komst van ons kleintje zijn...spannend!
Ons kindje is nu ongeveer 46 cm en weegt nu zo'n 2,8 kg. Dit is natuurlijk een gemiddelde en voor ons is het nog even afwachten wat het wordt...
Het bewegen van het kindje wordt minder, omdat de ruimte in mijn baarmoeder toch wel erg krap aan het worden is. Toch zijn de bewegingen wel extra krachtig...juist omdat ons kindje nu groter en sterker wordt.

Afgelopen donderdag zijn we samen weer naar de verloskundige geweest. Het kindje lag gelukkig nog steeds met het hoofdje naar beneden en lag zelfs al in het bekken. Het ligt daar al zo vast dat we niet meer bang hoeven zijn dat het kindje nog zal omdraaien. Wel kan het kindje nog met het ruggetje naar links en rechts draaien en dat is te voelen ook!
Toen we afgelopen vrijdag bij een concert van Stef Bos waren liet ons kindje duidelijk merken dat het de muziek hoorde...het was zo ontzettend actief! Op een gegeven moment konden we allebei heel duidelijk het ruggetje voelen en zelfs de billetjes! Prachtig! En dat gewoon terwijl Stef Bos aan het zingen was en wij genoten van de muziek. Weer een moment om niet snel te vergeten!