28 weken

Ons ukkie blijft groeien, aan onze lijstje wordt gewerkt en ondertussen vliegt de tijd voorbij!
Onze babykamer is natuurlijk eigenlijk al wel klaar, maar toch willen we erg graag net even wat anders van maken dan hoe het kamertje bij Luuk was...
De basis blijft hetzelfde, maar ondertussen hebben we hele leuke ideeen voor de aankleding waardoor het kamertje toch ineens heel anders wordt!
Zo leuk om mee bezig te zijn, samen uit te zoeken en er zo opnieuw een heel warm plekje van te maken voor ons nieuwe wonder! We gaan er de komende tijd mee bezig en als het klaar is volgen de foto's!


Ook heb ik alweer de kriebels om van alles te maken. Net als bij Luuk ben ik weer bezig met een dekentje/omslagdoek. Bij Luuk moest het natuurlijk ook neutraal zijn en dus kozen we voor grijs. Dit dekentje wordt wit...en ja, je ziet het goed, ik maak er ook wat bloemetjes bij. Mocht er een klein meisje komen, dan maak ik die bloemetjes op het dekentje. Bij een jongetje komt er een stoere grijze rand langs...
En zo zit ik 's avonds met de beentjes omhoog voor de tv te haken. Heerlijk knus en zo heerlijk burgerlijk!
Natuurlijk kun je zulke dekentjes ook wel kopen, maar ik vind het zo speciaal om dit zelf voor ons kindje te maken en het is zo leuk om te doen en straks het resultaat te zien! Straks ligt er een prachtig klein kindje in...!

Vandaag is ook het kraampakket gebracht... Kreeg er wel een beetje de kriebels van hoor. Zo komt het stiekem toch wel dichtbij en ook al zie ik niet tegen de bevalling op, het blijft wel heel erg spannend hoe het allemaal zal gaan.
Gelukkig blijft de rust overheersen en het uitkijken naar het kleine wonder dat we van God mogen ontvangen! Wat een prachtig geschenk zal het zijn!

27 weken

Soms ben ik echt een beetje de tel kwijt...maar het is echt waar, we zijn alweer 27 weken zwanger en dus al op 2/3e van de zwangerschap!
De afgelopen week was ons kleintje zo ontzettend actief, echt niet meer normaal!
Bij Luuk lag de placenta aan de voorkant. Ik kon Luuk best goed voelen, maar nu ligt de placenta aan de achterkant en zijn de bewegingen dus zoveel sterker en zoveel duidelijker! Ik had niet verwacht dat dat zoveel zou schelen!
Soms schopt ons ukkie zo hard dat ik er echt van schrik en als hij/zij een rondje draait en zich afzet, golft mijn hele buik op en neer!
Tim heeft er al een paar keer met bewondering naar gekeken als ik op bed lag en dan hebben we zo'n lol samen! Het blijft zo wonderlijk om te zien en het is net alsof je even heel dichtbij elkaar bent!
Af en toe probeer ik het Luuk ook te laten voelen, maar hij snapt er nog niet echt iets van... Toen ik hem gister vertelde dat de baby wakker was en aan het schoppen, zei hij alleen maar: ja, baby boren! baby pakken!
Want ja, als de baby wakker is, waarom komt hij/zij er dan niet uit?
We moeten nog even geduld hebben.
Wat een rust dat we mogen weten dat de Hemelse Papa precies weet wanneer dit kindje geboren gaat worden en het tot die tijd in Zijn machtige handen houdt!

26 weken

De tijd vliegt voorbij, tenminste, zo ervaren wij dat...
Dan 'ineens' zijn we alweer 26 weken zwanger en komen veel dingen dichterbij...verlof, bezoek van de kraamzorg, laatste klusjes in huis...
We hebben afgelopen week maar even een lijstje gemaakt met wat we graag nog willen doen en wat nog gekocht moet worden. Gelukkig vallen deze lijstje mee hoor, maar ja, we moeten er wel mee aan de slag.
Ons prachtige kleintje blijft ook groeien en is nu ongeveer 33 cm en 720 gram. Rond deze tijd gaan de oogleden van ons kindje open. Ook worden de bewegingen steeds duidelijker en dat blijft zo wonderlijk om te ervaren!

Voor Luuk lijkt de komst van een klein broertje of zusje ook steeds meer te gaan leven. Hij leest nog steeds bijna elke dag het boekje: Bobbie wordt grote broer en leert daar blijkbaar heel veel van. Zo komt hij de laatste dagen regelmatig naar mij toerennen waarna hij kusje op mijn buik geeft en dan zegt: baby groeien, baby boren!
Het is zo lief om te zien hoe hij kusjes geeft en dan ineens roept: hajoo baby!
Wat kijken we uit naar het moment dat Luuk zijn kleine broertje of zusje kan bewonderen. Wat moet dat prachtig zijn!

25 weken

Daar zijn we weer...
Het is alweer een tijdje geleden dat ik wat op deze blog heb geplaatst. Niet dat ik het zo druk heb gehad, maar toch is het er niet van gekomen.

We hebben ondertussen genoten van een heerlijke vakantie in Spanje! We zaten vlakbij
Barcelona en hebben genoten van deze prachtige stad, het heerlijke zwembad, een lekker zonnetje en vooral van elkaar!
Heerlijk hoor om even alle tijd voor elkaar te hebben en even niets te moeten...
Doordat we alle tijd voor elkaar hadden heeft Tim ons prachtige kleine wonder ook al een aantal keren kunnen voelen. Daarvoor riep ik hem ook weleens, omdat ik ons kindje voelde schoppen, maar dan was hij net te laat... Nu was hij de hele dag om me heen, dus toen we een keer op de hotelkamer waren en ons kindje weer druk aan het bewegen was, was het moment daar... Tim legde zijn handen op mijn buik en toen er een grote glimlach op zijn gezicht verscheen, wist ik genoeg! Wat een prachtig moment, echt weer een mijlpaal!
Nu voelt Tim ons kindje regelmatig en iedere keer weer laat het ons stilstaan bij het voorrecht dat we dit wonder opnieuw samen mogen beleven. Heel letterlijk hebben we dan even contact met ons kindje en is het weer even zo echt dat er een klein kindje aan het groeien is waar we straks de papa en mama van mogen zijn! Geweldig!

Ons kindje is ook flink gegroeid en ondertussen alweer 32,5 cm en ongeveer 650 gram.
De oortjes zijn ook steeds meer ontwikkeld en het kan nu steeds beter horen! Liedjes die we nu zingen kan ons kindje straks misschien wel herkennen!
Bij Luuk hebben we dat heel duidelijk meegemaakt met het liedje: 'Ik zal er voor je zijn...', wat ik ook gezongen heb tijdens het opdragen van Luuk.
Dat liedje zong ik heel vaak toen Luuk nog in mijn buik zat. Vanaf het moment dat Luuk geboren was en als hij soms onrustig of verdrietig was en ik begon dit liedje te zingen zag je hem helemaal ontspannen en rustig worden! Hij reageerde hier zo duidelijk op!
Nu nog komt hij soms even 'babytje spelen'...dan wil hij bij me liggen als een baby en moet ik een liedje voor hem zingen. En dan het liefst 'Ik zal er voor je zijn.'...
Zo bijzonder hoe muziek nu en dus zelfs in de buik al werkt!

Inmiddels hebben we ook de 2e verjaardag van Luuk gevierd! Wat een feest en wat een mooie dag! Luuk heeft er ontzettend van genoten!
Op zo'n dag kan je niet anders dan terugdenken aan de dag dat Luuk geboren werd en denk je stiekem ook al aan de komst van ons kleintje...
Wat kijken we ernaar uit!

20 weken

Vandaag was een hele mooie, maar toch ook wel spannende dag...
Om 16.00 uur hadden we de 20-weken echo. In tegenstelling tot de zwangerschap van Luuk was ik de uren ervoor best wel gespannen en zenuwachtig. We willen positief denken en van het goede uitgaan, maar wat als we ineens slecht nieuws krijgen?
Toch had het vertrouwen gelukkig de overhand en daarnaast keek ik er ontzettend naar uit om ons kleine wonder nog een laatste keer te mogen bekijken voordat we het over een week of 20 in onze armen mogen houden!

Ontzettend dankbaar zijn we dat we mogen terugkijken op een hele mooie, indrukwekkende echo. Alles is heel goed nagekeken en ze kon geen afwijkingen vinden!
Omdat ik ons kindje al een paar weken voelde en de laatste weken zelfs al best heel krachtig heeft ze eerst even gekeken waar de placenta lag. Die ligt aan de achterkant, terwijl die bij Luuk voor lag. Het klopt dus inderdaad dat de bewegingen nu al veel krachtiger zijn en dat ik het soms zelfs aan de buitenkant al denk te voelen.

Ons kleine wonder werkte prima mee, zwaaide af en toe en konden we prachtig bekijken! Zo indrukwekkend om het hartje en zelfs de verschillende hartkamertjes te zien, een maagje gevuld met vruchtwater wat betekend dat het kindje kan drinken, 10 vingertjes en 10 teentjes en een prachtig hoofdje wat betreft profiel op Luuk leek.
Wat ook heel bijzonder was, was dat het kindje precies zo met de armpjes lag als Luuk bij de verschillende echo's. Dit kindje had net als Luuk constant het ene armpje bij het hoofdje. Luuk is zelfs zo geboren en sliep de eerste weken vaak zo...
Misschien toevallig, maar voor ons weer even realiseren dat Luuk de grote broer is!
Terwijl we alles bekeken riepen Tim en ik af en toe dingen als: oh, wat mooi, wat bijzonder en het lijkt echt op Luuk, wat een prachtig kindje!
De echoscopiste moest telkens zo glimlachen en zei op een gegeven moment: Nou kleine uk, jij krijgt in ieder geval een papa en mama die nu al heel erg gek op je zijn en van je houden!
En dat is helemaal waar! Wat kijken we uit naar dit kindje en wat is het ontzettend welkom!

We zijn God ook zo dankbaar dat Hij dit kindje zo mooi heeft gemaakt en laat groeien in mijn buik! Opnieuw zijn we diep onder de indruk dat Hij dit leven geeft. We beseffen zo hoe ontzettend machtig en groot Hij is! En vooral zo ontzettend goed!

Heer U doorgrond en kent mij, want in de moederschoot,
Ben ik door U geweven, U bent oneindig groot!
Ik dank U voor dit wonder Heer, dat U mijn leven kent,
En wat er ook gebeuren zal, dat U steeds bij mij bent!


Ps: Op de ene foto zie je het armpje dat de hele tijd bij het hoofdje bleef. Op de andere foto zie je een voetje, wat nu al 3 cm is!

19 weken

Vorige week zondag, op moederdag, zijn we de trotse oom en tante geworden van een prachtig meisje: Renske!
Luuk is een hele stoere, grote neef, die zijn nichtje graag wil aaien en kusjes wil geven! Het is prachtig om te zien hoe hij onder de indruk is van zo'n klein babytje en er zo lief mee omgaat! Thuis vraagt hij de laatste tijd regelmatig: Tante Randa toe? Baby aaien en als we dan vragen hoe ze heet kan hij zelfs haar naam al zeggen! (Op zijn manier natuurlijk, maar voor ons heel herkenbaar).
Het gaat wel kriebelen hoor om hele trotse ouders te zien en zo'n mooi meisje.
Het heeft bij ons het verlangen naar ons kindje nog meer laten groeien. We kijken er zo naar uit, maar moeten nog even geduld hebben...

Ons prachtige, kleine wonder is alweer 22 cm en weegt nu ongeveer 250 gram!
Het blijft onvoorstelbaar dat er zoiets moois in me groeit en dat je er eigenlijk zo weinig van ziet... Gelukkig voel ik het wel heel regelmatig en de laatste week elke dag wel een keer. Zo'n heerlijk, vertrouwd gevoel, alsof je echt even contact met elkaar maakt.
Mooi om te zien hoe moedergevoelens ook nu al groeien en hoe je nu al zoveel om een klein kindje kunt geven, terwijl je het nog nooit hebt gezien!

In de kalender die we van de zwangerschap hebben staat elke week een stukje van de ontwikkeling. Zo staat er deze week dat de donshaartjes die het kindje de eerste tijd had, nu afvallen en plaats maken voor echte haartjes. Ons kindje heeft zelfs al echte wenkbrauwtjes! Wat zou ik graag even zien hoe ons kindje is, wat het wordt... Maar ja, we moeten nog een tijdje geduld hebben en dat is eigenlijk wel goed ook.
Volgende week maandag hebben we onze 20-weken echo en dan kunnen we weer even een 'kijkje nemen'. Wordt vervolgd...

17 weken

Gister alweer 17 weken zwanger en ik voel me ontzettend goed!
Helemaal niet meer misselijk en steeds meer energie!
Ons mini Lammetje doet het goed en af en toe kan ik genieten van hele kleine schopjes, zo heerlijk! Ons kindje is nu ongeveer 18 cm lang en 150 gram.

Vandaag bij de verloskundige het hartje weer gehoord... Toch altijd wel even spannend hoor als ze het niet gelijk kunnen vinden. Luuk stond naast me en toen hij het hartje hoorde riep hij spontaan: baby trommelen!
De verloskundige moest erg lachen van deze spontane intepretatie!
En als we het nu over de baby hebben, is dat toch wel het eerste wat hij meteen noemt...Baby buik, baby trommelen. Heerlijk ventje!

Mijn buikje begint steeds meer te groeien en mensen durven nu heel voorzichtig te vragen of ik misschien zwanger ben...
Tim is ontzettend trots op mijn buikje en het kan hem niet snel genoeg groeien. Regelmatig moet ik even poseren voor een foto.
Het blijft zo bijzonder om als gezinnetje toe te groeien naar de komst van ons nieuwe wonder. We kijken er nu al zo naar uit, maar genieten ook ontzettend van de tijd nu, het voorbereiden en uitkijken...